برای منصور خاکسار عزیز که شاعری تام بود و تمام.روحش شاد

این شعر با لهجه ی جنوبی خوانده میشود.توضیحا من(مو)و آفتاب(افتو) قرائت میشود

یعنی

---------

!منصور

!منصور

یعنی کجا رفت؟

قدِ همی افتو که پا کشید تو ایوون

قدِ همی شاخه ی بید مجنون که سر کشید رو دیوار

قدِ همی گنجیشک که نوک میزد تو پاشو

با مو فاصله داشت

یعنی کجا رفت؟

!منصور

قدِ همی شرجی که دم کشید تو سینه ش

قدِ همی آتیش تنور که زبونه زد تو دلش

قدِ همی تَرَک انار ِ دستاش

با مو فاصله داشت

یعنی کجا رفت؟

حالا تو بگو منصور رفت پیش خدا

نه پیش بودا

نه اصلا پیش نیما

یعنی کجا رفت؟

:بخدا، خدا خودش بهم گفت

که منصور خاکسار پشت سایه ی همی پرچینه

کجا؟

...یعنی

فروردین 89