تريابلاگ

2011-11-25T00:44:00.008+03:30

نشر الکترونیک اثر منتشرکرد

روی آینه ام خم اش

آذر کیانی

http://www.asar.name/

2011-08-18T09:25:00.002+04:30

ماه درخشان پائیزی

چنان که می بینی

من هم خوب خوب ام، متشکرم

می ستسو

برگردان :احمد شاملو

2011-02-25T15:24:00.003+03:30

ما در اندیشه ی آن کلیدیم. هریک نشسته به زندان خویش

تی اس الیوت

2011-02-19T23:26:00.000+03:30

2011-02-13T18:45:00.004+03:30

یاد و خاطره ی فروغ فرخزاد گرامی باد

ولنتاین مبارک

2011-01-29T23:45:00.005+03:30

از این آدمی

دختر جوان در پارک کتاب می خواند

سبکبار و شاداب است

آیا گل و سبزه و رودخانه در کتاب جاری ست؟

یا پای آدمی هنوز به آنجا نرسیده است؟

ازکتاب پلاژ مردگان شاد

2011-01-22T00:44:00.002+03:30

جناب آقای اکبری شروه درباره شعر امروز مصاحبه یی با بنده داشتند برای بخش گفتگوی سایت مرور

در اینجا ببینید

2011-01-04T16:40:00.002+03:30

پیر ما گفت خطا بر قلم صنع نرفت

حافظ

2010-12-30T21:35:00.001+03:30

تولدت مبارک

2010-12-26T13:33:00.004+03:30

کریسمس مبارک

2010-12-13T19:52:00.000+03:30

2010-12-06T13:29:00.005+03:30

مردی سالهای زیادی بود که عبادت میکرد تا اینکه روزی یکی از دوستانش برای کاری به شهری میرفت که اتفاقا پیر آن عابد در همان شهر سکونت داشت. مرد از دوستش خواست که پیش آن پیر برود و از او بپرسد فلانی که سالها عبادت کرده آیا عبادت او مورد قبول حق قرار گرفته یا نه؟ آن دوست رفت و برگشت و پیش مرد عابد رفت و گفت: من پرسش شما را مطرح کردم و ایشان فرمودند که خیر عبادات شما مورد قبول حق نیست. عابد دستهایش را به آسمان برد و گفت خدا را شکر.
دوستش پرسید که چرا شکر؟ گفت او عبادت مرا دید...همین کافیست.

2010-12-02T14:35:00.008+03:30

یاد و خاطره ی بیژ ن الهی گرامی باد.

در آخرین حنجره، من ، بادهای بی شمار می بینم

و به هنگام روز، همین امروز

صدای افتادن میوه های رسیده را

بر زمین سرد می شنوم

اما هنوز لغتی به شعر نیفزوده ام، که آفتاب ،کاغذ را

از سایه دستم، می پوشاند

سوزن می درخشد و

کج شده است.

در آفتاب ملایم، از زیر درختان ملایم تر، از پی تابوتی بی سرپوش

روانه ایم و روان بودیم

و سایه ی گلی ، ناف مرده را

پوشانده ست

---------------------

بیژن الهی

2010-11-28T01:38:00.003+03:30

2010-11-21T00:58:00.013+03:30

2010-11-11T14:33:00.005+03:30

حیات اهل حضور

این کلام ازلی - ابدی بر دروازه ی شهر شاعران نوشته شده است

:در این روزگار تنگنا شاعران چه می کنند

هولدرلین می گوید

و منظورم اصلا موهای شاملو نیست

صحبت از انبوه اسیران نقره یی ست

که در راهند

و خدای نکرده نه وسوسه ی لقمه یی نام

که چیزی شبیه خون

که به اندازه ی یک مشت دست

جرینگ جرینگ زنجیرشان را به این سمت پرواز داده است

حالا اگر حیات این اهل آسیب ببیند

مثلا از آسمان سنگ ببارد

یا پیشانی نوشت هر خیابان

ورود مطلقا ممنوع

تابلوی بن بست

و یا علامت خطر باشد

این خون تپنده آیا

سر از خوابی که خدا برای او دیده ست

برخواهد داشت؟

مطمئنا با این تکلیف روشن

دست کم دفتری ستاره باران خواهد شد

حالا شما بگوئید

اهل حضور

و هولدرلین بگوید شاعران

در این روزگار تنگنا چه می کنند؟

و منظورم اصلا موهای شاملو....

--------

از کتاب چرا کفش هایت جفت نمی شود شعر من؟

2010-11-01T16:00:00.001+03:30

یونس در کالیفرنیا

به کی به کیه زود اگر برسیم
در همین سفیدی
سر از نرفتنی هرگز به آمریکا
ایالت کالیفرنیا
نمی رویم تا برویم و بدویم تا ته...
که می دوند آنجا بی آن که مسابقه ایی
می دوند؟
فرض را دو دستی بگیریم سفت که قرارمان در همین سفیدی
برسیم نرسیدیم فرقی نمی کند
بدویم؟

رسیدیم به کالیفرنیا یا....کی به کیه
نوک انگشت نشانه ام حالا نصف ارز کل ارض
چه می بینم؟
همگی کچل هسیتم، موهایمان به سیخ کشیده نکشیده رفت به نیش
نیش تعجبی که هیولاهای....
چه می بینید؟

صدا به صدا البته سریعتر از....... نمی شنوم
نور با آدم دم نمی زند
می زند؟
* نگفتمت نرو آنجا که آشنات منم
همین حالا ماهی آسانسور دار می بردم از میان فلس های شیشه ایی
! جناب مولانا
شناور همین خیابان می بردم به هوای یونس
*نگفتمت که به نقش جهان مشو راضی
آرام پلک میزند عجیب نیست چشم هایم
زیباست لطف خدا
به مردم بی دریا
و نقش فکر همین ماهی کالی فر نیا یا....

از کتاب من به قرینه ی لفظی........مهر ماه80

از اشعار حضرت مولانا **

2010-10-17T00:08:00.000+03:30

شعر روی آینه ام خم اش، از مجموعه ی جدید در دست چاپ

روی آینه ام خم اش

همیشه پیش روی جان عاشق آینه یی هست

همیشه ، حتی در گوشه ی همین کافه ی دنج

بودابار روی صدایم

دوتکه مخمل آبی ام، نه ، امروز تن پوشش قهوه یی ست

دوتکه کاکائو روی نگاهم، آرامم

در این کافه ی دنج در بارسلونا

البته روبرویم گائودی نشسته

بدون پیپ و دوبال سفید بالای لبش

روی لب اش شکلات داغ، روی زبانش که می چرخد

عشق انگیزه می آفریند-

ها؟

می آفرینم روی شکلات ، روی لب اش

.......یک حرف و دوحرف بر

عشق زیبایی می آفریند

دو تکه کاکائو، گردن کج قشنگ

می گوید روی صورتم، لطیف و ملایمش

زیبایی احجام، با عشق سازنده ،نسبت مستقیم دارد

آینه ام ، سازنده عشق ام

خم ام ، اسپرسوام، تیره ی تیره

وقتی که دوتکه کاکائو می چرخد رو به قطرات باران

رو به پنجره

روی آینه ام خم اش

گردن کج قشنگ روی عقربه های بارانی

می چرخم روی بودابار صدایم

.جناب! لطفا صورتحساب

-------------------------------------

گائودی معمار مشهور اسپانیایی اواخر قرن نوزدهم اوائل قرن بیستم.

2010-10-05T13:46:00.000+03:30

از مجموعه ی جدید دردست چاپ، شعر (پائیز)را انتخاب کردم .حال و هوای این روزها پائیزی ست و دعوتید

پائ ی ز

.پائ ی ز که می آید مثل هر موجودی، روی زمین نمی پاید، نمی ماند
پائ ی ز که، سرمای ملس در سکوت ،تجربه ی سبز، زرد ، نارنجی را می مکد و بعد
کز میکند، گوشه میگیرد، خیره می ماند به بندهای باد
خش خش
پائ یز که، سومین فصل سال ، سومین روزش روز رفتن مادر هست
و یا شاید بازگشت اش ، کسی چه میداند
کز میکنم گوشه میگیرم و خیره می مانم به ب ر گ ه ا یی که به باد داده ام

سبز، زرد ، نارنجی
پائ یز که می آید در را باز میکنم
نگاه میکنم به وعده یی که میدانم با معجزه پر می شود
به آینده و ریه های بزرگ پنجره هاش که پر از نفس های توست

سبز نپائید
نارنجی و زرد هم نمی پایند
برهمین نردبان خلاصه می کنم
.تا در خواب بنفشه پرواز کنم

2010-09-23T21:35:00.000+03:30

به زنده یاد هوشنگ ایرانی

عکس

وعکسی از قرن 1352
و از چشم که به چشم تو افتاد

افتاد قعر چاهی که دوماهی چاهی قعر زلال
زل زل زلال
موج میدمم . دم دم از موج از عدم
از هو هو از هوش از شنگ از شوخ
...از
از قرن 1352
با او آمدم
زل زل
با عکس با دم

.........از کتاب من به قرینه ی لفظی

2010-09-11T22:22:00.000+04:30

(حرف(بغض

بسته میزند

در

حرف

ح ح

بالا می آید

با

نزدیک نمی شود

نزد نز

نمی ش

آنقدر

آن حرف

که بسته در

بسته

ازکتاب -من به قرینه ی لفظی حذف شده است

2010-08-22T14:43:00.000+04:30

همینکه بدانم چیزی برای دیدن هست، چشم هایم را می بندم

برنگاهم، بهترست

2010-08-18T12:03:00.000+04:30

این روزها روزهای خوبی ست حداقل برای من که خاطره یی بیاد ماندنی دارم از سال 1369

اما باید کمی به عقب برگردم. سال 1365 بود و بحبوبه ی جنگ و بیم و امیدی که مردم به جان داشتند . ما هم مثل همه ی مردم ،عزیزی رو در جبهه جنگ داشتیم. کوچکترین عضو خانواده به سربازی رفته بود و به جبهه اعزام شده بود. تا اینکه خبر دار شدیم طی عملیاتی در خط مقدم مفقود الاثر شده . اهل خانواده تصمیم گرفتند که مدتی از مادر مخفی کنیم تا وقتی که آمادگی داشته باشد.یک رو مادرم زنگ زد و گفت: آذر سومار کجاست ؟ گفتم یک منطقه ی جنگیه...گفت:من دیشب خواب دیدم که یک جفت کفش توی اونجا گم کردم.برادرت کجاست؟...حال حکایت این شد که باید موضوع مفقودالاثر شدن برادرم روبه او می گفتیم و شد.... توی دفتر کوچک یادداشتم نوشتم چرا (کفش هایت جفت نمی شود؟....کلام مادر) چهار سال گذشت و در همین روزهایی که در آن هستیم برادرم بهمراه اولین مفقودالاثرها به ایران برگشت........خدا روشکر. شکر.

چند سال بعد حدودا 6 سال ...مادر که دیگر درمدت دوری از برادرم برایش قلبی نمانده بود . دل از دنیا کند و رفت اما

یمن کلام مادر دلیل اصلی نامگذاری اولین مجموعه شعرم شد. روحش شاد

در شعر چرا کفش هایت ....آمده ( تا پشت ناخن هایت راهی نیست من آنجایم) که اشاره دارد به یک مثل در گویش بختیاری که معمولا می گویند برادر و خواهر مثل گوشت و ناخن اند

چرا کفش هایت جفت نمی شود شعر من؟

-------------------------------------

کوچه های دلواپسی را ورق میزنم

پلاک خانه ی تو کدام است؟

دیوارها روی زنگ ها را پوشانده اند

پیاده روی خانه ات اما یا شمشاد است یا بید انجیر

رد بوی لیمو و بهار نارنج را که بگیرم

یک راست به سمت شعری می آیم که تو باشی

پیراهن پر تپش

کبریت های سوخته

و چشم هایی که بی اختیار سمت من راه گرفته اند

پس چرا کفش هایت جفت نمی شود شعرمن؟

تا پشت ناخن هایت راهی نیست

من آنجایم

2010-08-12T12:49:00.000+04:30

2010-08-08T18:15:00.000+04:30

انگار تا ننویسم راحت نمیشم

یکی از دوستان بهم زنگ زد و به مطلب پست قبلی اعتراض داشت و گفت : آذر کیه که خطا نمی کنه یک و دو از کجا معلوم که کاری که میکنیم خطاست...

همینجا از رباب عزیزم هم بخاطر کامنتش ممنونم.

عزیزم کسی که خطا نمیکنه فقط خداست. اما حرف من از جنس دیگه ست.. همه خطا میکنیم بطور قطع. اما خطا( درس) زندگیه که باید یادش بگیریم همین. حالا از کجا معلوم که خطا میکنیم؟وقتی که کاری در طول زندگی مرتب تکرار بشه و همیشه هم همون نتیچه بد رو داشته باشه مطمئن باش که خطاست . به همین دلیل میگم که خطا رو اگر درسش رو یاد بگیریم دیگه تکرار نمیشه..

اما اما چطورمیشه که این درس رو یاد گرفت؟ وقتی که ما به( دانش) اون خطا دست پیدا کنیم و این دانش متاسفانه در هیچ کتابی نیست.

این دانش کاملا شخصی و منحصر بفرد هست و به تجربه شخصی دیگری هم هیچ ارتباطی ندارد.... بنابراین اگر به دانش هر خطا دست پیدا کنیم، دیگه لازم نیست که تلاش کنیم اون خطا رو نکنیم . خود بخود اتفاق میفته...

دست پیدا کردن به این دانش فقط ازیک راه میسرست و اونهم پیمان محکم با خدای خود هست و بس.....

2010-07-19T23:09:00.000+04:30

یه بار که تو خیابون بودم، یه بابایی رو دیدم که یه جعبه تو دستاش بود و اونو به همه نشون میداد
.به من هم رسید توی جعبه که نگاه کردم، دیدم توی اون همه چی هست. از آدامس بگیر تا گیره ی سر
.درهم و برهم
پرسیدم چی میفروشی؟
:نگاهی توی جعبه انداخت و گفت
!!!!!همینا رو
.نمی دونست چی میفروشه
.همینا...خودش بود
.نمی دونست که چی داره که باید توی این دنیا و توی زندگیش عرضه کنه
.همینا...سرگذشت خیلی از ما آدماست. درون خیلی ازماها پر از همیناست
.درخت رو از بارش میشناسن از ثمرش
.همین امروزمون رو نگاه کنیم دیگه لازم نیست پشت سرمون رو ببینم
ای کاش وقتی مرتکب خطا میشیم ، خیلی زود متوجه اون بشیم. خطا که روی خطا اومد، بارش که سنگین شد ،روی آگاهی مون میشینه . آگاهی مون که از خطا بار بگیره و اون بار اگه سنگین باشه آگاهی رو اونقدر پایین میبره که دیگه می بخشید اون نفهمیه که هدایت مون میکنه اون نفهمیه که راهنما میشه
.و وقتی که خطا کردن عادتمون شد، نفهمی هم عادتمون میشه. بعد میگیم که زندگی همینه
.مهم نیست که خطا چی باشه. از یه فکر نابجا شروع میشه تا به عمل نابجا برسه
.این عمل هم از یه حرف نابجا شروع میشه تا یه حرکت نابجاتر
اما خوبه حساب وقتی که خواه ناخواه (باید بفهمیم) رو هم داشته باشیم که هزینه اش خیلی سنگینه و نمیشه حتی تخمین زد
.که باید بپردازیم. این قانون طبیعت هر آدمی ست

2010-07-05T12:44:00.000+04:30

2010-06-12T21:37:00.000+04:30

از همه دوستان عزیز و همراهم که با ایمیل ، تلفن و اس ام اس با بنده همدردی کردند سپاسگزارم

باقی بقایتان

2010-06-03T21:38:00.000+04:30

2010-05-29T17:25:00.000+04:30

تسلیت میگم

به دانیال، دینا و داود عزیزم بخاطر از دست دادن مادر نازنین شان

به زن عمو که گل سرسبدش را

و به مهندس داریوش کیانی که یار و یاورش را

و به خودم که دختر عمو و دوست خوبم را از دست دادم

روحت شاد طلعت نازنین و زیبا

2010-05-10T22:33:00.000+04:30

به فرشاد عزیزم

چشم زخم

صدای مان را باد با خود برد

صدای مان را عشق بر بادبادکی دوخته بود

که سرنخش از هوش مان رها شده بود

درمحله ی باد خیز کمی پایین تر از کوچه ی صاعقه

جادوگری با ناخن های کج و کوله

بافته ی بوسه هامان را می شکافت

و شهر بی خون شده بود

عکس هامان اما خیلی زود از قاب شکسته گریختند

و فقط ماه همرا ه مان بود

ماه که هم چنان

پوستر ستاره هایش

سقف بوسه هامان.....

از کتاب چرا کفشهایت ....اردیبهشت 77

2010-04-17T01:52:00.000+04:30

2010-04-07T22:54:00.000+04:30

برای منصور خاکسار عزیز که شاعری تام بود و تمام.روحش شاد

این شعر با لهجه ی جنوبی خوانده میشود.توضیحا من(مو)و آفتاب(افتو) قرائت میشود

یعنی

---------

!منصور

یعنی کجا رفت؟

قدِ همی افتو که پا کشید تو ایوون

قدِ همی شاخه ی بید مجنون که سر کشید رو دیوار

قدِ همی گنجیشک که نوک میزد تو پاشو

با مو فاصله داشت

یعنی کجا رفت؟

!منصور

قدِ همی شرجی که دم کشید تو سینه ش

قدِ همی آتیش تنور که زبونه زد تو دلش

قدِ همی تَرَک انار ِ دستاش

با مو فاصله داشت

یعنی کجا رفت؟

حالا تو بگو منصور رفت پیش خدا

نه پیش بودا

نه اصلا پیش نیما

یعنی کجا رفت؟

:بخدا، خدا خودش بهم گفت

که منصور خاکسار پشت سایه ی همی پرچینه

کجا؟

...یعنی

فروردین 89

2010-03-19T14:13:00.000+03:30

صد سال به ازین سالها

عیدتان مبارک

2010-03-10T23:48:00.000+03:30

ایست

صوت عقیم است

در این مه غلیظ و بی حضور چشم ها

اولین کبوتران سفیدی که پرواز کردند از دهان تو

در لانه اند به انتظار تخم هنور

ادامه لطفا......

از کتاب چرا کفشهایت...

2010-03-06T18:44:00.000+03:30

هشت مارس، روز جهانی زن مبارک

2010-02-16T02:00:00.000+03:30

شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

بنده ی طلعت آن باش که آنی دارد

حافظ

2010-02-13T23:27:00.000+03:30

شاید از این شب (ولنتاین)راهی باشد بسوی نور،بسوی آنچه که حق انسان است و انسانیت

2010-01-22T20:52:00.000+03:30

راه میان دو افق

طولانی و بزرگ

سنگ لاخ و وحشت انگیز است

شاملو

2010-01-10T00:26:00.000+03:30

نزدیک بود که

نه بام خانه ی من فرودگاه است

نه گاری او بال دارد

با همین پیف پاف هم میتوان کار را تمام کرد

شاخه یی که پنجره ی اتاق مرا شاهد بود

دیشب به خواب تبر می رفت

با آرزوی خوشبختی

خدا حافظ برای همیشه.....

همیشه اماهیچ وقت نپائید

و خواب از سر دوباره پرید

سلام

شما شیرینی میل نمی کنید؟

از کتاب چرا کفشهایت ........78

2009-12-24T21:52:00.000+03:30

کریسمس مبارک

سالروز تولد حضرت عیسی مسیح مبارک باد

2009-12-09T22:15:00.000+03:30

سه واژ ه ی عجیب

وقتی واژه ی آینده را تلفظ میکنم

هجای اول دیگر در گذشته می گذرد

وقتی واژه ی سکوت را تلفظ میکنم

آن را می شکنم

وقتی واژه ی هیچ را تلفظ میکنم

چیزی را می آفرینم که در هیچ بودی جا نمی گیرد

ویسواوا شیمبورسکا

2009-10-31T22:21:00.000+03:30

2009-09-08T21:20:00.000+04:30

2009-08-19T22:24:00.001+04:30

دو دیوار

و دهلیز سکوت

و آنگاه

سایه یی که از زوال آفتاب دم میزند

مردمی

و فریادی از اعماق

ما مهره نیستیم

زنده یاد احمد شاملو

2009-07-28T22:44:00.000+04:30

2009-07-24T01:04:00.000+04:30

من درد بوده ام همه

من درد بوده ام

گفتی پوستواره یی

استوار به دردی

چونان طبل

خالی و فریاد گر

-----------------------------------

یاد و خاطره ی شاملوی عزیز گرامی باد

2009-07-07T19:45:00.000+04:30

ما دوست داریم دنیامونو

مثل همین سفیدیا پر از نوشته بکنیم

نوشته های خوبی که

نمی دونیم عاقبت از چشم کی

از قلب و از انگشتای نازک کی

بیرون میاد

که بنویسه از قول ما

ما دنیامونو دوست داریم

از کتاب شعر کودک: ما دنیامونو دوست داریم

2009-07-01T12:43:00.000+04:30

استاد محمد حقوقی از میان ما رفت

روحش شاد و یادش گرامی

2009-06-26T11:44:00.000+04:30

2009-06-08T15:45:00.000+04:30

بچه هاي عصر خود

بچه هاي عصر خوديم
عصري سياسي

همه مسائل تو. ما. شماها
مسائل روز. مسائل شب
مسائلي سياسي ست

خواهي نخواهي
ژن هاي تو آينده ايي سياسي دارند
پوست تو ته رنگ سياسي
چشم هايت جنبه ايي سياسي

آن چه از آن حرف ميزني طنيني
آن چه از آن حرف نمي زني. معنايي
بهرحال . سياسي دارد.

حتا وقتي در جنگل پرسه مي زني
گام هايت سياسي ست
بر زمينه ايي سياسي

شعر غير سياسي هم سياسي ست
و در بالا ماه مي تابد
چيزي كه ديگر ماه نيست
بودن يا نبودن مسئله اين است
كدام مسئله بگو عزيزم
مسئله يي سياسي

حتا لازم نيست كه انسان باشي
تا معناي سياسي بيابي
كافي ست نفت باشي
يا علوفه يا مواد بازيافتي

و يا حتا ميز مذاكره كه در مورد شكلش
ماه ها بحث و جدل كردند
سرچه جور ميزي بهتر است مرگ و زندگي را معامله كرد
گرد يا چهار گوش

در اين بين مردمان مي مردند
حيوانات سقط مي شدند
كشتزارها رها مي شدند
و خانه ها مي سوختند
همچون عصرهاي باستاني
و كمتر سياسي.
------------------------
ويسوا شييمبورسكا
مترجم. عليرضا دولتشاهي

از كنار

2009-04-16T21:53:00.000+04:30

(از كنار خيلي از چيزها كه بگذريم، گذشته ايم (اين سطر را يك بار ديگر بخوانيم

از كنار كه نمي گذريم، گذشته را گذاشته ايم

گذاشتيم، گيريم نه بر جاي، كه بر جان

زخم؟

.نه، مهر

.اگر به لطف، كه نگذشته و نمي گذرد هيچ گاه

....از چيزها كنار گذاشته مي شويم بي آنكه بگذريم از

خيلي نا معلومي ست كه در هر چيز، انتظار مي كشد

.نه بر جاي، كه بر جان نگاه مي كند تا نگذريم به بيهودگي از كنار

1388/1/1

ساعت 15:30

سال نو مبارك

2009-03-18T20:12:00.001+03:30

...

فكر كنم اگر تصميم قطعي دارم

كه زندگي يعني همين

دكور عوالم ام را عوض كنم

براي اين كار

به مرز روز مي روم

و كلي ناشناخته براي جهان لختم برمي دارم

بعد در واپسين كلام شعرم

چشم هايم را سفيد مي كنم

و شقيقه هايم را

بي هيچ جنبشي

به ناشناخته ها مي چسبانم

.تازه ها مي آيند

.مي شوم

....

بخشي از شعر «زندگي يعني همين» از مجموعه ي پلاژ مردگان شاد

2009-03-12T21:17:00.000+03:30

مي خواهي چشم و ذهن ات

مكدر نكني؟

در پي آفتاب بدو

در سايه

نيچه

هشتم مارس روز جهاني زن مبارك باد

2009-03-06T13:40:00.000+03:30

انديشه يي دختر كوچك را سخت بخود مشغول ميداشت

چرا از شانه هاي زنان

بويي تند همچون عطر سنگين گلهاي ياسمن يا ماگنوليا

به مشام ميرسد؟

چيست اين حرير لطيف مه

بر گرد شانه هاي مادران؟

دختر كوچك را حسرت داشتن آن بود

آن عطر شگفت انگيز نامعلوم

.كه در زيباترين دوشيزگان نيز شنيده نميشد

.دختر كوچك بزرگ شد

.به زني و سپس به مادري بدل گشت

:روزي ناگهان دريافت

شفقتي

كه شانه هاي زنان را معطر ميكند

چيزي نيست جز خستگي

.خستگي دوست داشتن روزافزون ديگران

ايباراگي نوريكو

سركار خانم فريده حسن زاده

2009-02-27T19:35:00.000+03:30

تعادل

نهايت ات را از همين حالا مي بينم
در آينه به جاي ناشت چاشت مي نوشي
به جاي ابروهايت روي پيشاني ات لنز مي چسباني
.و از مانيكور روي مژه هايت خواب مي پراني

توسط گذشته بيش از يكبار نمي تواني بياد بياوري
كه چگونه از پيام ازلي صبح دور شدي

.تمام شد
.زمان ديگر براي تو برنامه ريزي نمي كند
واگر حالا
چشمهاي كودكانه ي شادماني پر از اشك است
....دقيقا بخاطر همين صبحي ست كه از دست

!نترس
.نترس از شهامتي كه تو را از دفترچه خاطراتت دور مي كند

بايد به نوازش احمقانه ي هميشه
به متكايي كه ذهن ات را خواب كرده است
وبه عجيب به اندازه كافي قوي
كه هميشه تو را از شروعي ديگر باز مي دارد
و به نهايتي زودرس نزديك مي كند
ترميم پاره هاي دل ات را گوشزد كني

مي بينم
دلت به ستاره هاي بي شماري مي ماند
كه در يك آسمان نمي گنجد
... حماقت دوري از
....پيامي كه
!!!شايد بتواند
تو را از چهره ات
.كه هرگز دوست اش نداشته يي نجات دهد

85/4/12

2009-02-18T20:33:00.000+03:30

داني كه چنگ و عود چه تقرير مي كنند
پنهان خوريد باده كه تعزير مي كنند

گويند رمز عشق مگوييد و مشنويد
مشكل حكايتي ست كه تقرير مي كنند

ناموس عشق و رونق عشاق مي برند
منع جوان و سرزنش پير مي كنند

حافظ

ولنتاين

2009-02-13T13:39:00.000+03:30

به مهربونترين : فرشاد

بيشتر از

بيشتر از دوستت دارم
از زميني كه كم آورده ام مي دوم
به همين كاغذهاي سفيد
كه تو را اضافه آورده ام مي دوم
به چشم
به راه
...به دفتري تازه

اتاق نشسته بر دو زانو
خيره به ديوار عكسهاي تو

از حبس ميله هاي لباس تو مي دوم
به بيشتر از دوستت دارم

«.....از مجموعه شعر«من به قرينه ي لفظي

2009-02-11T23:21:00.000+03:30

به بهانه ي سالروز رفتن ات

فروغ فرخ زاد

و چهره ي شگفت
:از آنسوي دريچه به من گفت
.حق با كسي ست كه مي بيند

2009-02-07T12:24:00.000+03:30

2009-01-29T20:01:00.000+03:30

...
!بانوي من
آرزو دارم
در روزگاري ديگر
دوستت مي داشتم
روزگاري
مهربان تر
شاعرانه تر
روزگاري
كه شميم كتاب
شميم ياسمن
و شميم آزادي را
.بيشتر حس مي كرد
آرزو مي كردم
كه دلبرم مي بودي
در روزگار شارل آيزنهاور
و ژوليت گريكو
و پل الوار
و پابلو نرودا
و چارلي چاپلين
و سيد درويش
.و نجيب الريحاني
آرزو مي كردم
با تو شام مي خوردم
شبي در فلورانس
آنجا كه پيكره هاي ميكل آنژ
هنوز هم
نان و شراب را
.با جهانگردان قسمت مي كنند
آرزو مي كردم
كه دوستت مي داشتم
در روزگاري كه شمع حاكم بود
و هيزم
و بادبزن هاي ساخت اسپانيا
و نامه هاي نوشته با پر
و پيراهن هاي تافته ي رنگارنگ
نه در روزگار
موسيقي ديسكو
و ماشين هاي فراري
.و شلوارهاي جين چل تكه
آرزو مي كردم
تو را
در روزگار ديگري مي ديدم
كه گنجشكان حاكم بودند
آهوان
پليكان ها
يا پريان دريايي
نقاشان
موسيقي دان ها
شاعران
عاشقان
كودكان
.و يا ديوانه ها
آرزو مي كردم
كه تو از آن من بودي
در روزگاري
كه بر گل ستم نبود
بر شعر
بر ني
و بر لطافت زنان
اما افسوس
دير رسيده ايم
ما گل عشق را مي كاويم
.در روزگاري كه عشق را نمي شناسد

بخشي از شعر بلند: تو را در روزگاري دوست دارم كه عشق را نمي شناسد
نزار قباني
ترجمه موسي بيدج

2009-01-09T20:25:00.000+03:30

توی اون دنیا دور یه آتیش بزرگ

صد و پنجاه کودک فلسطینی نِشِستن

خودشونو گرم میکنن تواین سرما ی سخت

میگن: چه خوب شد اومدیم اینجا

وگرنه دوباره کشته میشدیم

آدم بزرگا از جون هم چی میخوان؟

خوب شد بزرگ نشدیم

بیست دی ماه

2008-12-27T20:45:00.000+03:30

کریسمس مبارک

2008-12-21T23:17:00.000+03:30

آزادی

آزادی به شیکَرَکی می مونه

رو شیرنیِ بی دَنگ و فَنگی

.که مالِ یه بابای دیگه س

تا وختی ندونی

شیرنی رو چه جور باس پخت

همیشه همین

.بساطه که هس

لنگستون هیوز

ترجمه حسن فیاد

2008-12-19T13:00:00.000+03:30

شب یلدا مبارک

2008-12-06T15:56:00.000+03:30

فلسفه ي گرد

اين خانه خالي ست
خالي چشم هاي اين خانه
.به هيچكس نگاه مي كند

: هيچكس يعني

كارت كوچك آويخته ي درگاه
:كه روي آن نوشته شده است
For Sale

زمين كنار خودش را دور مي زند
فلسفه گرد مي شود
. ساكنين ترك مي كنند

. خانه ها خالي

ديگر هيچكس در خانه ي خودش نيست
خانه شكل تجريدي صفر بزرگي ست
به نام زمين
زمين جاي خودش نيست
به هيچ كهكشان نگاه مي كند.

:هيچ كهكشان يعني
Earth,For Sale

از کتاب پلاژ مردگان شاد

2008-11-18T23:31:00.000+03:30

2008-11-04T18:19:00.000+03:30

مادربزرگم « بی بی هما» زنی بود بسیار زیبا، با چشمان درشت سبز و موهای بلوند چون برق آفتاب. از نوادر روزگار خود بود
در زمانی که سمبل حس زیبایی شناسی زنان پرده نشین را سوگلی های حرمسرای قاجاری رج می زد، او زیر نظر پدری فرهیخته، به تحصیل علم و دانش مشغول بود. هم او بود که بعد از اتمام تحصیلات به همسری مردی دلاور از این سرزمین « محمد حسن خان کیانی» در آمد، تا با درک ضرورت یک انقلاب پویا، کاسه ی آبی نثار قدم های رفته ی او بکند تا که او بتواند دوش به دوش سران مشروطه خواه، «سردار اسعد بختیاری» و «سردار یپرم خان» در به ثمر رساندن انقلاب مشروطه نقش بسزایی داشته باشد
مادربزرگ بسیار می دانست و قاطعیت کلام و نفسی راهگشا داشت
قرآن را از بر بود و به حافظ عشق می ورزید. هنوز حافظ او با پانوشت هایش موجود است
به سبب علاقه ی زیادی که به من داشت روزها و شب هایی را با او سر کردم. مونس شب های تنهایی اش بودم و درس هایم را او رسیدگی می کرد
روزی که قدم گذاشتن «لویی آرمسترانگ» بر کره ی ماه، موضوع طرح روی جلد خیلی از مجلات آن زمان بود، پیش مادربزرگم بودم، با مجله ای که عکس یک فضانورد را روی جلد خود داشت
به او گفتم: معجزه است! نه؟
پلک های بلند و مژه های برگشته اش را از روی آن دو نگین سبز برداشت و گفت: بله! مردمی که روی زمین سفت راه بروند، از این معجزات بسیار می بینند

روی زمین سفت.....گاهی بعضی از کلمات انگار فقط برای تو آمده اند و برای تو کار می کنند. کلماتی که فکر می کنم وجه مشخصه شان انرژی و پتانسیلی است که در خود دارند و به همین سبب، در هر زمان، این خاصیت را از خود نشان می دهند که کارکردی متفاوت داشته باشند. معمولا این کلمات بر موضوع فوق العاده ای تاکید ندارند، اما حامل عنصر حیات و زندگی هستند که تنها با هماهنگی با ذات شنونده، می توانند حضوری صریح و تبیین شده را در زندگی فرد داشته باشند
آن روز بعد از شنیدن این جمله، نمی دانم چه اتفاقی در درونم افتاد که می دیدم کارکرد متفاوت این کلام در زمان های مختلف (در هر موردی) گاها مرا تا مرز تلاش و تقلای بی موردی که جز توهم دانایی را نصیبم نمی کرد، می کشاند و باز برمی گرداند
زمین سفت، آیا ورای واقعیت، همانجا است که سکوت، اقرار است و ندیدن، بینایی؟
زمین سفت، آیا همان واقعیت تعریف شده نیست که به زندگی تک تک ما پیشنهاد های خودش را می دهد؟

زمین سفت
زمین سفت، دانستن است یا توهم دانایی؟

2008-10-31T11:25:00.000+03:30

سراسر روز صداها را نشنیده می گیریم
زیرا کار، ما را در خود غرق می کند
اما شبانگاه که میوه ی رسیده ی روز فرو می افتد
خود را همچون کمان هایی کشیده، سرشار از پرسش می یابیم

با ظاهری خشنود و آرام، گرد هم می نشینیم، زیر چراغ
و در کنار شعله های کاهنده ی اندوه در اجاق
آسوده خاطر از به یاد آوردن روز تهی شده
بی ته نشست مصیبتی بزرگ

زیرا ما همیشه در هراسیم
همچون همسران مردان ماهیگیر
که هر روز، تمام روز جهت باد و جریان آب را می پایند
نگران همه ی هستی خود، دستخوش امواج خروشان
قلب ما در پهنه ی دریای زندگی
با جزر و مد امواج می تپد
و هر موج در طغیان خود
تا ژرفاهای ما را به لرزه در می آورد

شعر از هنریته رولاند
مترجم فریده حسن زاده

2008-10-21T00:09:00.000+03:30

آواز

وقتی که «جان لنون» می خواند
با آن لبان بوسه نهاده بر آواز
من یک سیاق تازه در آن چشم های تو می خوانم
آن گاه پشت سر هم خوابهایم را در خیابان ها برای رهگذران تعریف می کنم
و گل ها را از دست های مردم بیچاره می گیرم
و روی پیراهن خودکامگان جهان می آویزم
کشتن بس است! کشتن بس است!» می گویم»
و دست های مودب را از روی زانوان مودب تر در مدرسه آزاد می کنم
بیرون بریزید ای بچه های جهان، شعر آسمان به جای درس، تنها برای شما نازل شده است
و در تمامی سربازخانه های جهان ساز می زنم
و آن لبان بوسه نهاده بر آواز
وقتی که «جان لنون» می خواند

دکتر رضا براهنی

تولد تریابلاگ

2008-10-11T22:37:00.000+03:30

بیستم مهرماه به یادم می آورد که در گریز از سایه های سنگینی که فقط برای به تحلیل بردن توانمندی های زن ایرانی ست، بانویی بزرگ و توانا که به مانند او کم نیستند در این سرزمین که نامش هم زنانه است،( ایران)، سرکارخانم شیرین عبادی با جایزه ی صلح نوبل به وطن بازگشتند
فرودگاه، استقبال، شور و حال و روزگاری بود در آن 20 بیست
که مهر بود و عشق و همه آنچه که از آن گریز...برای لحظاتی به یاد ماندنی در ذهنم نقش بسته است. موجب افتخار است برای زن ایرانی
بیست مهر ماه، درست در همان شب، تریابلاگ راه اندازی شد. امشب تریابلاگ پنج ساله شد

2008-09-26T12:04:00.000+03:30

2008-09-23T13:10:00.000+03:30

!امشب سالگرد رفتن و دور شدن اتفاقی تو ست مادر
شاد باشی و زندگی والای روحانی ات همچنان مستدام
.
.
.
وقتی داشتم به همین مناسبت خرماها را گردو می گرفتم و در پودر نارگیل می غلتاندم، بی اختیار بر دل و ذهن و زبانم این دو بیت شعر حافظ مهربان جاری شد

معاشران گره از زلف یار باز کنید
شبی خوش است بدین قصه اش دراز کنید

حضور خلوت انس است و دوستان جمع اند
و ان یکاد بخوانید و در فراز کنید

2008-09-15T17:54:00.000+04:30

هیچ وقت ندیدمش. اما گهگاهی با هم مکاتبه داشتیم
نمی دانم از کجا می شناسمش!! یک جوری ریشه هایمان در جایی با هم آب می خورند
کسی چه می داند؟شاید یک جایی میان « آسماری» و « مُنگشت» ... و یا در باریکه راهی میان « شیمبار» و « بازفت » ...شاید هم قرن ها پیش روی پل « شالو» با هم دیداری داشتیم ... یا قرن ها بعد از این در کنار یکی از همین آسمان خراش ها
در این جور مواقع وقتی پای مرگ در میان است، بی زمانی هر نوع منحنی را از روی نمودار پاک می کند
پس حتما وقتی او را دیده ام وگرنه نبایستی حالا اینقدر دلم پر شود و اشکم سرازیر
سیروس رادمنش در یکی از نامه هایش برایم نوشته بود که
احتمالا شما می دانید که من در بیابان های هلاک این جغرافیا چه بیتوته ها که ندارم. وقتی کتاب شما رسید من در بیابان های سیامکان بندر دیلم بودم و بعد در سواحل خشک گردانده ی شورابه گون باتلاق وش ماهشهر بودم و از آنجا به نیروگاه و سد زیبای مسجد سلیمان محصور در کوه ها و حالا در نیروگاه بناب در نزدیکی های مراغه
سیروس رادمنش عزیز! الآن ...... نمی دانم کجایی اما هرجا که هستی روحت شاد و شاعری ات همچنان برقرار

2008-08-11T21:08:00.000+04:30

اگر الآن صادق هدايت زنده بود، باز هم براي سايه اش مي نوشت و يا با او حرف مي زد؟
اين فكر همراه نوري كه از لاي در اصرار دارد كه به درون بيايد از سرم مي گذرد
چهار صبح است و مي دانم كه اگر دستم را دراز كنم و در باز شود، ديروز تمام مي شود و اين نور ادامه ي داستاني خواهد بود كه نمي دانم از كي شروع شده است، از كجا و چرا؟
ولي نه، فعلا نه! مي خواهم ببينم ادامه ي اين داستان چطور شروع مي شود در اين صبح ازلي
روايت هاي موازي خود را بر ذهنم تحميل مي كند
نبايد زياد دور شوم. چرا صادق هدايت نبايد براي سايه اش بنويسد؟
به خاطر زني كه براي پيدا كردن دو تا اتاق، چنان كلافه بود كه كفش هايش را دم اتوبوس جا گذاشت؟
يا به خاطر آن جماعت دم نانوايي ؟
نه! اگر زنده بود، صادق هدايت را مي گويم، فرصت نمي كرد كه براي سايه اش

...

بلند مي شوم، كتري را روي گاز مي گذارم، خانواده را براي شروعي ديگر بيدار مي كنم و به ادامه ي نقد رمان شگفت انگيز دكتر براهني كه مدتي ست مرا به خود مشغول كرده است، فكر مي كنم...رمان آزاده خانوم و نويسنده اش

2008-07-23T16:37:00.001+04:30

در آن دور دست بعید
که رسالت اندام ها پایان می پذیرد
و شعله و شور تپش ها و خواهش ها
به تمامی
فرو می نشیند
و هر معنا قالب لفظ را وا می گذارد
چنان چون روحی
،که جسدش را در پایان سفر
...تا به هجوم کرکس ها پایانش وا نهد
در فراسوهای عشق
،تو را دوست می دارم
.در فراسوهای پرده و رنگ

در فراسوهای پیکرهایمان
.با من وعده ی دیداری بده

------------------------------

بخشی از شعر "میعاد" شاملو
به مناسبت سالگرد عزیمت اش

2008-07-10T22:44:00.000+04:30

2008-06-23T22:31:00.000+04:30

با دوستی صحبت می کردم، پرسید چرا درست و حسابی آپدیت نمی کنی؟
راستش نوشتن از واقعیتی که آنقدر دهانش باز است که می شود 32 تا دندانش را هم شمرد، آنچنان هم جالب توجه و جذاب نیست
نمی خواهم این وب هم بشود طشت اوحدی مراغه ای، که شبی در پیش رو گذاشته بود و در آن نگاه می کرد. شمس از کنارش رد شد و پرسید:اوحدی چه می کنی؟ گفت: دارم ماه را نگاه می کنم. شمس گفت: مگر در پشت ات گوژ هست که بر آسمان نگاه نمی کنی و ماه را نمی بینی؟
چه بنویسم دوست من؟

و همچنان در شیب شیار فروتر نشستن"
و با هر خرسنگ
*"به جدالی برخاستن
...
!تا ببینیم چه زاید شب

-------------------------------
شعر از احمد شاملو :*

2008-06-04T00:11:00.000+04:30

2008-05-07T20:00:00.000+04:30

قفس

خوابگاهي كوچك

بي هيچ روزنه ايي.

ساكنان آن، جهان را

متناسب با چشم انداز خويش

نظم مي بخشند

-

كاراشلي

2008-05-01T23:51:00.000+04:30

!!!! آغاز به كار نمايشگاه كتاب تهران مبارك

2008-04-16T00:50:00.000+04:30

2008-03-20T22:11:00.000+03:30

سال نو مبارك

2008-03-10T20:49:00.000+03:30

یه بابایی، دوستش دنبالش می کنه، فرار می کنه و میره تو دریا،می گیرن میارنش تو ساحل، بهش می گن تو نترسیدی؟ حالا دیدی یه وقتی یه کوسه بهت حمله می کرد.اونوقت چیکار می کردی؟
. گفت: خب، اونموقع از درخت می رفتم بالا
درخت کجا وسط دریا؟ مگه تو دریا درخت هست؟ _
.گفت: مجبورم، می فهمی، مجبورم

---------------------------

.این درخت توهم است که اگر یک برگ از آن بر ذهنمان سایه بیاندازد، چه بسا هیچگاه قادر نباشیم که واقعیت را لمس کنیم

واقعیت

امید که مصادره بمطلوب بشود، سرّ دلبران

2008-03-07T18:40:00.000+03:30

روز جهانی زن مبارک

زن بن لادن

زمین: مجرم
جرم: بن لادن
و دستبند زدند اما
به همین دست های من
که می زنند حلقه به دور گردن او
!بن لادن
جهان از بلندگو بالا رفته است
،و هر کس هرکجا رفت
همان جا ایستاد
تیتر کج روزنامه ها
.چشم ها را دور می زند
،در این همه نیستی
تو را کجا جا بزنم؟

!گسل عمیق قلبم
چند ریشتر می لرزانیم؟

پشت روبنده،بی تاب دلم می خواهد
که تفنگ کنار برود
ترانه ی آبی برقصد
...برود از این آسمان، به آسمان
پشت روبنده اما
تو مشبک
عشق مشبک
افغانستان
بر مانیتور
چشم ها را مشبک کرده است
،با این صدای بوق ممتد
در کدام خیال کر
کور ایستاده ای
،بن لادن عاشق تفنگ
عاشق من نیست شاید
. که دستی سرد هدیه داده است
Thank you

شعر از کتاب
« ...من به قرینه ی لفظی»

2008-02-17T12:17:00.001+03:30

زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نيست
در حق ما هرچه گويد جاي هيچ اكراه نيست

در طريقت هرچه پيش سالك آيد خير اوست
بر صراط مستقيم اي دل كسي گمراه نيــست

تا چه بازي رخ نمايد بيدقي خواهيم راند
عرصه ي شطرنج رندان را مجال شاه نيست

چيست اين سقف بلند ساده ي بسيار نقش
زين معمـــا هيچ دانـــا در جهــان آگاه نيـست

اين چه استغناست يارب وين چه قادر حكمت است
كاين همه زخم نهان هست و مجال آه نيست

صاحب ديوان ما گويي نمي داند حساب
كاندرين طغرا نشان حسبة ً لله نيست

هر كه خواهد گو بيا و هر چه خواهد گو بگو
كبر و ناز و حاجب و دربان درين درگاه نيست

هر چه هست از قامت ناساز بي اندام ماست
ورنه تشريف تو بر بالاي كس كوتاه نيست

بر در ميخانه رفتن كار يكرنگان بود
خودفروشان را به كوي مي فروشان راه نيست

بنده ي پير خراباتم كه لطفش دايم است
ورنه لطف شيخ و زاهد گاه هست و گاه نيست

حافظ ار بر صدر ننشيند ز عالي مشربي ست
عاشق دردي كش اندر بند مال و جاه نيست

2008-02-13T18:16:00.000+03:30

.ولنتاین مبارک. البته اگر دل و دماغی مانده باشد
.بهانه ای کوچک برای شادی تا چشم انداز رؤیاها فراموش نشود

2008-02-06T22:07:00.001+03:30

تابستان

پردگیان باغ
از پس معجر
عابر خسته را
به آستین سبز
بوسه ئی می فرستد

بر گُرده ی باد
گَرده ی بوئی دیگر است

درخت تناور
امسال
چه میوه خواهد داد
تا پرندگان را
به قفس
نیاز
نماند؟

احمد شاملو

2008-01-23T00:54:00.000+03:30

2008-01-13T14:15:00.000+03:30

باشد تا کفش هایت در انبوه برف ها

ردی فرخنده بر جای بگذارد

2008-01-06T00:25:00.000+03:30

.نادر اشخاصی قادرند عاشق شوند زیرا نادر اشخاصی قادرند همه چیز را از دست بدهند

(کریستین بوبن)

تولدت مبارک فروغ نازنین

2007-12-25T20:00:00.001+03:30

کریسمس مبارک

2007-12-11T13:38:00.000+03:30

از كتاب پلاژ مردگان شاد

عكس كج

آنقدر تكان خوردي
كه اين عكس، كج در آمد
و از كادر بيرون زدي.

حالا بندهاي كتاني ات
به سرعت اضطراب
هوا را تكان مي دهد
تا دورترين راه ها نزديك شود.

تو آزادي...

تو آزادي؟

هميشه براي آزادي لباسي مي دوزي
كه از مد نيفتاده باشد
و با دست هايت به دور اين زمين كوچك
چنان حلقه مي زني
كه نيفتادن دروغي مي شود مطمئن
پنهان در گوشه ي قلبت.

آنقدر به دور انداختني ها خيره شدي
كه صبح از بالكن سقوط كرد.

مي خواستم از آب هاي كنار خوابم
برايت ماهي بفرستم،
تا زندگي يادت نرود
و به خاكستري اين بازي
خاتمه بدهي،اما،
خام به طريقي پخته بو مي دهد
و من مجبورم كه اسانس ليمو را چاشني هوا كنم
تا زير گلويت را نفس نكشي.

كار از باريك به باريك تر جا رسيده
رسيده تا به خاطره ي كسي برسم
كه آغازيد تا تاريكي قد بكشد
و با حسرت به كوچ حيرت اميدي
كه در دوردست هاست،
نگاه كند.
و تحقق ناپديد شده ي موقعيتي سبز را
به بادكنكي تركيده تشبيه كند.

شبيه به رسيدنم به تو
كه در بحبوحه ي خالي اين متن
در جدال
با اين سفيدي ها
كشيده شدي.

2007-11-02T21:54:00.000+03:30

از کتاب پلاژ مردگان شاد

شادماني برزخ خوبي ست

هيچ وقت شده بنشيني و
آرامش را مثل آبنبات
مزه مزه كني؟
كندي با سرعتي ملس
مي نشيند در نگاهت

و خنده آرام از كنار لبت شروع
و به ديگر كنار مي رود.

دندان هاي سفيد را فرصتي ست.

دراين مواقع مي تواني خود را حدس بزني.
در ديروز و پريروز و سال آينده
تجديد نظر كني.
مي تواني درختان جنگل خيالت را
مرتب كني
و از چشم انداز شهر عكس فوري بگيري.

هيچوقت سكوت را اينقدر جنجالي نمي بيني.

سرت را به آرامي در فنجان قهوه مي اندازي،
كج و كوله ي چشم هاي قهوه ي ات،
معوج گونه هايت،
دوباره
خنده را از گوشه ي لب هايت آغاز مي كند.
به كندي سرعت
دست هايت را به دوسو باز مي كني،

قارچ راز سينه ات را مي بيني،
بررسي مي كني،
هنوز سمي نشده.
مي بخشي.

مي بخشي به هوائي كه باد زبانش را مي فهمد.

سري به راست، به چپ
گردنت، شال سياه اش را بر مي دارد
آب دهان را تازه مي كند،
و زمزمه ات
پنجره را پرواز مي دهد.

شادماني برزخ خوبي ست.

مي تواني فكر كني
كه گذشته در امروز چه مي كند؟
به پلخوابي مي ماند
كه كفش هاي روان و ماهيان پياده را
عبور مي دهد.
گوئي واپسين شاهد سند داريست
كه براي اثبات صليبش
به هر ساقه ي ترد و نازكي آويزان است.

كمي ناراحت مي شوي
كسالت حلقه ي چشم هايت را
به نزديك ترين شيء پرتاب مي كني
بعد مي بيني
آسمان، تند و تند
فرشته هاي غضبناك را مي فرستد.

سرعت به كندي اندوه
مي نشيند در پس و پشت نگاهت
مثل حلزوني در بندري دوردست
و لبريز از نيروي صداهاي ناسازگار
به تنهائي
لحظه ي تولد
مرگ
و فاصله ي اين دو مي رسي.

در استحاله ي بعدي
قطعا
باد سياه همراهي خواهد كرد

در اين مواقع
براي باي باي
حركت مورچه اي كافي ست.
باي باي

2007-09-13T23:46:00.000+03:30

سلیمان گفت: هیچ چیز تازه ای بر روی زمین نیست همانگونه که افلاطون تصور می کرد تمام دانسته ها چیزی نیست مگر یادآوری، پس سلیمان حکم کرد هر تازگی چیزی نیست جز نسیان

فرانسیس بیکن

2007-07-29T19:09:00.000+03:30

عشق از عالم عبارت نیست

عطار

2007-06-24T20:12:00.000+03:30

از کتاب پلاژ مردگان شاد

زندگي يعني همين

پيشاني ام را برمي دارم
روي ميز مي گذارم
چين هايش را مي شمارم
.و به پشت سرم مي چسبانم

.زندگي يعني همين

همين ابرها
كه اين موجودات اثيري را
در آسمان اين شهر نقاشي كرده اند
و حالا در عينك من غرق اند
ساعتي ديگر خواهند رفت
و باران نيز
.كه به شكل باور من است

بعد اين شهر مي ماند
و من
وخواهشي شفاف
كه دست نوشته هايم را
.در قطره اي اشك غسل خواهد داد

...
فكر كنم اگر تصميم قطعي دارم
،كه زندگي يعني همين
.دكور عوالم ام را عوض كنم

براي اين كار به مرز روز مي روم
.و كلي ناشناخته براي جهان لختم بر مي دارم

بعد در واپسين كلام شعرم
چشم هايم را سفيد مي كنم
و شقيقه هايم را
بي هيچ جنبشي
.به ناشناخته ها مي چسبانم

تازه ها مي آيند
.مي شوم

پيشاني ام اتو شده
سرم يك وري روي ميز
و نگاه مي كنم
به شعري كه
.تازه مي رقصد

2007-05-12T21:50:00.000+03:30

از کتاب پلاژ مردگان شاد

شبي با ويرجينيا وولف

شب از دوچرخه تندتر مي دود
اتوبوس نمي رسد
!وولف
!وولف
،نيامده از چراغ هاي شبچره كه مي گذرند
.پياده مي شود
مي شود آنچه انتظار
كه ويرجينيا
دو چشم
كه دوخت و دوز نمي شود
به اين شب سنگين
!وولف

لندن از بيگبن بليط مي گيرد
اتوبوس كنده مي شود
اينجا تا بيگبن
ميان دو چشم ويرجينيا
بيگبن تا اينجا
لندن افتاده ميان دو ابرو
چشم ها قيقاج
دو ابرو كه كمان هيچ نشانه
!وولف
!وولف
مي شود آنچه انتظار
كه ويرجينيا
دو چشم
و دوخت و دوز
.كه نمي شود

،شب
ويرجينيا
دوچرخه از گم خودش
از انتظار
بايد بروم
از اتوبوس نيامده جلو
بايد بروم
از تهيه ي بليط تا بيگبن
نيامده جلو
جلوتر
از تهيه ي بليط
.نيامده وولف

نيامده
از ويرجينيا
.بريزد انتظار

.ويرجينيا بايد برود
تاخير مه مي پراكند
.اتوبوس ديده نمي شود

هـ هـ هـ هي
تاخير در ميان جان
مه مي پراكند
.و ويرجينيا نمي رود از بايد بروم

،در اين وقت كه ميان جان مه مي پراكند انتظار
.حتما كسي خواهد آمد

لئوناردو وولف آمده است؟

2007-05-01T17:22:00.000+03:30

نمایشگاه کتاب

2007-04-06T20:57:00.000+03:30

هنوز بهاریه جاریست بر لب رفتگان اهل قلم...... یاد همگی شان گرامی باد

پلاژ مردگان شاد

پلاژ مردگان شاد
:خواب زنده هاي آدينه را آشفته مي كند

موج هاي بلند سكوت
كف هاي كافور
ساحل تور هاي نيلوفري
سنگ نوشته ي اسكله ها
تابوت هاي پهلو گرفته
و مرغي كه هوا را مي چيند
.از پس شقايق سينه اش

در هواي طوسي دريا و كمي نارنج
قايق سرگردان و موهاي ريخته بر آستان آسمان
بادبادك آلاچيق ها وچترهاي آفتابگير
در يك تابلوي نقاشي
:امواج بلند
احمد شاملو،احمد محمود،صمد بهرنگ،غزاله و نازنين
.سكوت منتشر مي كنند

خواب زنده ها آشفته مي شود
و از پس شقايق سينه اش
مرغي
.كه آرام آرام، هوا را مي چيند